Wedstrijdvormen

De wedstrijdcommissie kent dit jaar de zogenaamde “Meetellende Wedstrijd (MW)”. Dit houdt in dat een wedstrijd meetelt voor de golfer van het jaar klassement, ook als niet aan alle Qualifying Condities is voldaan. Als wel aan de Qualifying Conditions is voldaan telt de uitslag altijd mee voor het handicap systeem.

1. Strokeplay

Onafhankelijk van het aantal slagen aftrek is een strokeplay-wedstrijd een MW; dit houdt in dat alle scores (na omrekening in Stableford-punten) meetellen voor handicapdoeleinden.

In het algemeen is het aantal slagen dat een speler krijgt, gelijk aan diens adjusted playing handicap (zie Par 8.1).
Dit aantal wordt afgetrokken van de totale bruto-score, hetgeen dan resulteert in een netto-score, welke de plaats van de speler bepaalt in de wedstrijduitslag.

Het niet uitspelen van een hole heeft een 'No-Return' en dus disqualificatie tot gevolg ten aanzien van de wedstrijduitslag; voor handicap-doeleinden kan de speler nog wel doorgaan.

2. Stableford

Mits de volle playing handicap wordt verrekend, is Stableford een MW. Het totaal aantal slagen dat een speler krijgt, is gelijk aan diens playing handicap. De slagen worden per hole gegeven op basis van de stroke-index.

De telling is vastgelegd in regel 32-1b van de "Rules of Golf".
Het behalen van 36 Stableford-punten staat gelijk aan het spelen van de handicap.
Regel 32 is de enige regel waar expliciet iets over Stableford-wedstrijden vermeld staat.

Men is verplicht de bal op te nemen indien men op een hole geen punten meer kan behalen.
Herhaaldelijke overtreding van deze regel kan disqualificatie ten gevolge hebben (regel 6-7).
Diskwalificatie dient ook onherroepelijk te volgen, indien op de scorekaart geen bruto-scores staan vermeld.

3. tegen PAR

Mits met een volle handicap-aftrek wordt gespeeld, is een wedstrijd tegen de PAR van iedere hole is een MW. Het totaal aantal slagen dat een speler krijgt is gelijk aan diens playing handicap. De slagen worden per hole gegeven.

De telling is vastgelegd in regel 32-1a van de "Rules of Golf".
Is de netto-score lager dan de PAR van de hole dan scoort en noteert men een '+'.
Is de netto-score gelijk aan de PAR van de hole dan scoort en noteert men een '0'.
Is de netto-score hoger dan de PAR van de hole dan scoort en noteert men een '-'.
Het behalen van een 0 -resultaat staat gelijk staat aan het spelen van de handicap.

Regel 32 is de enige regel waar expliciet iets over PAR-wedstrijden vermeld staat. Men is verplicht de bal op te nemen indien men op een hole het '-'-resultaat vaststaat. Herhaaldelijke overtreding van deze regel kan disqualificatie ten gevolge hebben (regel 6-7).

Diskwalificatie dient ook onherroepelijk te volgen, indien op de scorekaart geen bruto-scores staan

4. tegen BOGEY

Mits met een volle handicap-aftrek wordt gespeeld, is een wedstrijd tegen de BOGEY (PAR + 1) van iedere hole is een MW. Op iedere hole kan het aantal Stablefordpunten worden uitgerekend. Het totaal aantal slagen dat een speler krijgt is gelijk aan diens playing handicap. De slagen worden per hole gegeven.

Is de netto-score lager dan de BOGEY van de hole dan scoort en noteert men een '+'.
Is de netto-score gelijk aan de BOGEY van de hole dan scoort en noteert men een '0'.
Is de netto-score hoger dan de BOGEY van de hole dan scoort en noteert men een '-'.
Men is verplicht de bal op te nemen indien men op een hole het '-'-resultaat vaststaat.

Herhaaldelijke overtreding van deze regel kan diskwalificatie ten gevolge hebben (regel 6-7).

Diskwalificatie dient ook onherroepelijk te volgen, indien op de scorekaart geen bruto-scores staan

5. Verborgen holes-wedstrijd

Een verborgen holes-wedstrijd is een gewone strokeplay-wedstrijd, waarbij men na afloop van de wedstrijd (evt. vlak voor of bij binnenkomst van de eerste flight) door loting 6 (evt. 9) holes aanwijst, welke niet voor het wedstrijdresultaat meetellen. Van het totaal van overgebleven scores trekt men 2/3 (evt. 1/2) van de handicap (breuken laat men staan) af om tot het wedstrijdresultaat te komen.

Het is een MW. 

6. Vlaggen-wedstrijd

Bij een vlaggen-wedstrijd mag iedere speler slechts een vooraf bepaald aantal slagen doen. Dit aantal slagen (inclusief strafslagen), dat op de kaart wordt vermeld, is gelijk aan de playing handicap + de PAR van de baan (met playing handicap 24 en een PAR van 71 mag men dus 24 + 71 = 95 slagen doen). Anders gezegd: het aantal slagen dat men krijgt is gelijk aan de exacte handicap x SR /113 + CR. Iedere speler krijgt een vlaggetje mee, waarop een nummer staat. Dit nummer wordt ook vermeld op de scorekaart van de betrokken speler. Nadat de laatste slag is gedaan, zet de speler het vlaggetje op de plaats, vanwaar hij de volgende slag zou moeten doen.

De plaats van het vlaggetje dient nauwkeurig op de scorekaart vermeld te worden. De wedstrijdleider gaat na binnenkomst van de laatste deelnemer de vlaggen ophalen en de plaats ervan controleren om de juiste rangschikking te kunnen opmaken. 
 

Een vlaggen-wedstrijd is een gewone strokeplay-wedstrijd, waarbij het aantal te spelen holes echter niet vooraf vastligt; het is dus geen MW.

7. Eclectic

Bij een eclectic op een 9 holes baan wordt van ieder tweetal identieke holes (1 en 10; 2 en 11;....; 9 en 18) de beste bruto-score bepaald. Het bruto-eindresultaat wordt bepaald door deze 9 beste scores bij elkaar op te tellen. De handicap-aftrek bedraagt 0.5 x de adjusted playing handicap.

Het is geen QW vanwege de verplichting de bal in de tweede 9 holes-ronde op te nemen indien men op een hole de score van de eerste ronde niet meer kan verbeteren.

Men dient ervoor te zorgen dat op elke hole de Par voor iedere teekleur gelijk is.

Het is geen MW, omdat men de verplichting heeft de bal op te nemen, indien de score op een hole geen invloed meer kan hebben op het eindresultaat.

8. Reverse eclectic

Bij een reverse eclectic op een 9 holes baan wordt van ieder tweetal identieke holes (1 en 10; 2 en 11; 9 en 18) de slechtste bruto-score bepaald. Het bruto-eindresultaat wordt bepaald door deze 9 slechtste scores bij elkaar op te tellen. De handicap-aftrek bedraagt 0.5 x de handicap.

Het is een gewone strokeplay-wedstrijd en dus een MW.

Ook hier dient op elke hole de Par voor iedere teekleur gelijk te zijn.

9. Non-alibi-wedstrijd

Een non-alibi-wedstrijd wordt meestal gespeeld als een gewone strokeplay-wedstrijd. De speler krijgt echter het recht om een aantal slagen over te doen met een maximum van bv. 1/3 van de handicap. De helft van dit aantal slagen wordt verrekend met de handicap-aftrek; die zou dan 5/6 van de volle adjusted playing handicap bedragen (1 - 1/2 x 1/3).

Variaties zijn mogelijk door alleen afslagen of puts te laten overdoen. Omdat er niet volgens de Rules wordt gespeeld, is het geen MW.

10. International Stableford

Deze wedstrijdvorm is, afgezien van de puntentelling, gelijk aan Stableford. De afwijkende telling is als volgt:

-3 punten voor een netto-score van 2 of meer slagen boven PAR,
-1 voor een bogey, 0 voor een PAR, 2 voor een birdie,
- 5 voor een eagle en
- 10 punten voor een albatros of beter.

Mits met een volle handicap-verrekening wordt gespeeld, is dit een MW, indien de resultaten naar de gewone Stablefordtelling worden omgerekend.

11. Gamble-game

Alvorens op een hole af te slaan, geeft de speler de netto-score op, welke hij op die hole denkt te halen (het aantal te ontvangen slagen per hole is gelijk aan dat bij Stableford). De op te geven netto-score op een hole mag niet hoger zijn dan de 'PAR' + 1. Vergeet de speler, voor hij afslaat, zijn gok aan de marker door te geven dan wordt uitgegaan van een netto-score gelijk aan de 'PAR' van die hole.

De marker noteert deze gegokte netto-score in de eerste lege kolom en de gemaakte bruto-score wordt genoteerd in de tweede lege kolom.

De puntenwaardering per hole is dan als volgt:
   Heeft men netto meer slagen nodig dan vooraf is gegokt: -2 punten;
   Heeft men evenveel of minder slagen nodig dan vooraf is gegokt, dan ontvangt men, op basis van de 
    gegokte netto-score, als volgt punten:


gegokte netto-score
'1 boven PAR' 1 punt
'PAR' 3 punten
'1 onder PAR' 6 punten
'2 onder PAR' 10 punten
'3 onder PAR' 15 punten.

Bovendien ontvangt men voor iedere slag onder de gegokte netto-score 1 punt extra.

Het is geen MW.

12. Joker-Stableford

Dit is een Stableford-wedstrijd waarbij men het aantal te ontvangen punten op een hole kan verdubbelen door vooraf een 'joker' op deze hole in te zetten.

Het totaal aantal te ontvangen jokers is gelijk aan 1/3 van de playing handicap.

Het aantal te ontvangen slagen is gelijk aan 1/2 van de playing handicap.

Het is geen MW.

 

13. Bisque tegen PAR

De wedstrijdvorm 'bisque tegen PAR' is een wedstrijd tegen de PAR van iedere hole, waarbij de speler - na het voltooien van een hole, doch voordat hij op de volgende hole afslaat - zelf het aantal slagen 'aftrek' bepaalt dat hij op die hole wilt gebruiken. Het maximum aantal te gebruiken slagen is gelijk aan 2/3 van diens playing handicap.

Beter is de volgende handicapverrekening:

T/m (Adjusted) Playing Handicap 9: Volledig handicapverrekening;

Boven Playing Handicap 9: 9 slagen + 0.5 slag per Handicappunt boven handicap 9.

Vanwege de vrije keuze van de speler is dit geen MW.

 

14. Vossenjacht

Een vossenjacht is een wedstrijd tegen de PAR van een persoon of groep, waarbij dezelfde regels gelden als bij een gewone 'tegen PAR'-wedstrijd, alleen de PAR van de hole wordt nu bepaald door de (beste) bruto-score van bv. de pro, het bestuur, de W-C e.d. Deze persoon of groep start als eerste en noteert de gemaakte score (de PAR voor de deelnemers) bij de afslagplaats van de volgende hole (bv. op een briefje in een doos).

Het aantal slagen dat een speler ontvangt is gelijk aan de playing handicap. Omdat niet tegen de vastliggende echte PAR van de hole wordt gespeeld geldt deze wedstrijdvorm in principe niet als MW.

15. Stokken-wedstrijd

Een stokken-wedstrijd kan als strokeplay-wedstrijd, maar ook als Stableford-wedstrijd worden gespeeld.

Vooraf (op de startlijst) wordt het aantal clubs bepaald, dat iedere speler maximaal mag meenemen en tevens wordt dan aangegeven hoeveel slagen of punten men extra krijgt per club minder dan het maximum.

Gebruikelijk is een maximum van 5 clubs. De wedstrijdleider kan een ander maximum en/of een andere slagen-aftrek of puntenbijtelling hanteren.

Bij strokeplay kan de extra aftrek van het netto-eindresultaat als volgt zijn:
5 clubs: 0 slagen; 4 clubs: 3; 3 clubs: 6; 2 clubs: 9; 1 club: 12.


Bij Stableford kan de extra bijtelling bij het resultaat als volgt zijn:
5 clubs: 0 punten; 4 clubs: 3; 3 clubs: 6; 2 clubs: 9; 1 club: 12.

Het aantal clubs dat een deelnemer gebruikt, wordt voor het uitreiken van de scorekaart op deze kaart aangetekend. Indien meer clubs worden meegenomen dan het maximum volgt onherroepelijk diskwalificatie.

Vanwege de vooraf bepaalde beperking van het aantal te gebruiken clubs is dit geen MW en kunnen ook zij, die normaal onder de handicap gespeeld zouden hebben, de kaart niet als oefenronde laten registreren.

 

16. Strokeplay max

Strokeplay max is een wedstrijdvorm gelijk aan strokeplay echter met een maximaal aantal slagen per hole. Het maximum aantal slagen per hole wordt voorafgaande aan de wedstrijd bekend gemaakt. Bij het overschrijden van het maximaal aantal slagen moet de speler zijn bal opnemen.

 

Partijvormen

1. Algemeen

Ieder in dit hoofdstuk genoemde partijvorm kan men combineren met een in Par 8. genoemde wedstrijdvorm. Dergelijke wedstrijden zijn geen MW's.

Bij de partijvormen 'foursome', 'greensome' en 'chapman-foursome' dient men bij gemengde paren de par en de stroke-index van iedere hole vast te leggen, indien deze voor dames en heren verschillend is en de wedstrijdvorm 'Stableford' of 'tegen Par' is. In het algemeen kiest men die van de heren standaard tee.

In dit geval geldt de adjusted playing handicap.

De regels 29 t/m 31 van de "Rules of Golf" hebben betrekking op de partijvormen, zoals beschreven in dit hoofdstuk.

 

2. Four-ball-better-ball

Een best-ball wordt met tweetallen gespeeld. Per hole telt de beste netto-score van de 2 spelers (bij strokeplay worden de slagen op dezelfde wijze per hole verdeeld als bij Stableford).

Men moet de bal opnemen indien men het resultaat van de partner niet meer kan verbeteren. Op de scorekaart hoeft alleen de beste bruto-score te worden genoteerd, echter zodanig dat ook de scorende speler eruit blijkt (regel 31-4).

3. Foursome

Een foursome wordt met tweetallen gespeeld. Men speelt per paar (A en B) met 1 bal. Speler A slaat af op alle holes met een oneven nummer en speler B op die met een even nummer. Op iedere hole wordt de bal om de beurt geslagen; strafslagen hebben hierop geen invloed.

Het aantal slagen dat men als tweetal krijgt, is gelijk aan de helft van de som van de playing handicaps ofwel 1/2 x de laagste handicap + 1/2 x de hoogste handicap.

 

4. Greensome

Een greensome wordt met tweetallen gespeeld. Beide spelers A en B van een koppel slaan een bal af.

Hierna kiest men de bal waarmee men verder wil spelen en raapt men de andere op. De tweede slag wordt gedaan door de speler wiens bal niet gekozen is. Daarna wordt op die hole de bal om de beurt geslagen; strafslagen hebben hierop geen invloed.

 

5. Chapman-foursome

Een chapman-foursome wordt met tweetallen gespeeld. Beide spelers A en B van een koppel slaan een bal af (A slaat bal a; B slaat bal b).Vervolgens slaan de spelers elkaars bal (d.w.z. A slaat bal b en B slaat bal a). Hierna kiest men de bal waarmee men verder wil spelen en raapt men de andere op. De derde slag wordt gedaan door de speler die met de gekozen bal heeft afgeslagen. Daarna wordt op die hole de bal om de beurt geslagen; strafslagen hebben hierop geen invloed.

Het aantal slagen dat men als tweetal krijgt, is gelijk aan:
1/2 x de laagste handicap + 1/4 x de hoogste handicap.

Deze formule is echter enigszins arbitrair.

6. Fourball aggegrate

Fourball aggregate wordt gespeeld met een partner, met volledige handicap verrekening. Beide spelers spelen hun eigen bal. Per hole wordt de score van beide spelers genoteerd. Beide scores worden aan het eind van de ronde opgeteld en het paar met de meeste punten wordt tot winnaar uitgeroepen.

 

Texas Scramble

Teamwedstrijd tegen par; iedere speler speelt eigen bal; keuze beste positie; speler wiens bal gekozen wordt mag niet de volgende bal slaan

 

Best ball

Teamwedstrijd tegen par; iedere speler speelt eigen bal; keuze beste positie; iedere speler mag volgende bal slaan